ترودون

ترودون با آنکه طولی کمتر از 2 متر داشت اما باهوش ترین دایناسوری بود که بر زمین قدم گذاشته.ضریب هوشی ترودون(نسبت به اندازه بدنش)5.8بود که این مقدار در یک دایناسور بسیار بالا است.ترودون ها به دو گروه تقسیم می شوند که شامل:

1ـ ترودون های آمریکایی ـ 2ـ ترودون های آلاسکایی

ترودون های آمریکایی:همانطور که از نام این راپتور ها معلوم است این دایناسور ها در مونتانا در 65 میلیون سال پیش زندگی می کردند و کوچکترین نوع ترودون هستند.ترودون ها از مارمولک ها و پرندگان ابتدایی تغذیه می کردند.

ترودون های آلاسکایی:این نوع ترودون دو برابر ترودون های معمولی هستند و بیشتر به طور گروهی شکار می کردند.ترودون های آلاسکایی دید بسیار قدرتمندی داشتند و اغلب شبانه به دنبال شکار می گشتند.زیرا تحقیق بر روی چشمان آنها نشان داد که در شب نیز مانند روز قادر به شکار هستند.

مادر مهربان

تی رکس شکاچی قهاری بود اما مادری مهربان نسبت به جوجه هایش بود.جوجه های تی رکس هنگام بیرون آمدن از تخم حدود20سانتی متر طول داشت ولی بعد از23سال تبدیل به یک تی رکس12متری می شدند.پس از تولد جوجه ها تی رکس نر از آنها مراقبت و نگهداری می کرد و تی رکس ماده هم به دنبال شکار می گشت.اگر تی رکس نر لحظه ای از جوجه ها چشم بر می داشت،به لطف تروسوری به نام«کِتزال کوآتلوس» دیگر فرزندی برایش باقی نمی ماند.البته مشکل فقط از سوی این تروسور نبود و ممکن بود توسط دایناسورهای گوشت خوار کوچکتر مانند ترودون شکار بشوند.

پیدایش دایناسورها

احتمالا بر اثر جریان های شدید اقیانوسی و توفان های وحشت آور آن دوره میزان زیادی گاز دی اکسید کربن که  در اقیانوس ها اناشته شده بود ناگهان در جو زمین آزاد شد و نتیجه ای غم انگیز به بار آورد. 250 میلیون سال  پیش ناگهان 99% گونه های جانداران منقرض شدند اما این انقراض بزرگ جمعی تاریخ حیات، منجر به تکامل گروه های امروزی  جانداران شد. حشرات که گرچه پیش از این واقعه نیز وجود داشتند، پس از خالی شدن زمین به شدت گسترش یافتند و متنوع شدند. طبیعی است که در پی موفقیت حشرات، حشره خوارانی هم ظاهر شوند. این حشره خواران نخستین نیاکان پستانداران و دایناسورها بودند. هر دوی این گروه ها، جزو مهره داران خشکی زی هستند. یعنی خویشاوندی نسبتا نزدیکی با هم دارند. اما بسیاری از ویژگی های مهم آنها جداگانه تکامل یافت. هر دو گروه حشره خوار توانایی دویدن سریع روی پاهایی در زیر بدن، تنفس کارآمد، پوشش خز مانند، مغز بزرگ، قلب های چهار حفره ای و رفتارهایی پیچیده مثل مراقبت از بچه هایشان را کسب کردند.

رکورد های دایناسورها

1ـ بلند ترین دایناسور:سورپسایدون به بلندی 18متر بود ـ حدود بلندی سه زرافه که روی هم بایستند.

2ـ درازترین دایناسور:ازبینی سیزموساروس تا انتهای دم آن 40تا50متربود.

3ـ بزرگ ترین دایناسور گوشت خوار:گیگانوتوساروس15مترطول داشت و باید شکارچی وحشتناکی بوده است.

4ـ بیشترین دندان:هادروساروسی نظیر لامبئوساروس بیش از1000دندان داشت که همگی برای جویدن گیاهان بود.

5ـ کوچک ترین دایناسور بالغ:میکرواوراپتور بالغ حدود40سانتی متر بود.

6ـ کوچک ترین دایناسور یافت شده:اسکلت موساروس20سانتی متر بود گرچه فقط یک بچه بود

7ـ بلند ترین گردن:گردن مامنچیساروس حدود14تا15متر طول داشت به اندازه سه فیلی که در یک ردیف بایستند.

8ـ بلند ترین دم:دیپلودوکوس فقط کمی کوتاهتر،13تا14متر طول داشت.

9ـ بزرگ ترین چنگال:چنگال های تریزینوساروس91سانتی متر به اندازه ی یک بازوی انسان رشد می کرد.

10ـ بزرگ ترین تخم:تخم های ماکروالانگاتولیتوس زیزانسیس که در چین پیدا شدند46سانتی متر طول داشتند.

11ـ بزرگ ترین سر:پنتاسراتوپس و تروساروس هردو سر هایی بلند تر از3مترداشتند.

12ـ کوچک ترین مغز:استگوساروس مغزی به اندازه سه توپ تنیس روی میز داشت.

13ـ سریع ترین دایناسور:درومیسومیماس سرعتش به70کیلومتر برساعت می رسید.

14ـ باهوش ترین دایناسور:ترودون مغزی به اندازه مغز انسان داشت.

15ـ ابتدایی ترین دایناسور:ائوراپتور حدود228میلیون سال قبل در دوره تریاسیک زندگی می کرد.

16ـ اولین گله ای که یافت شد:اولین مجموعه بزرگ اسکلت های دایناسور درسال1878پیداشد.32اسکلت وجود داشت که همگی ایگوانودون بودند.

ولوسیراپتور و پروتوسراتوپس

فسیل های یک ولوسیراپتور و یک«پروتوسراتوپس» در حال جنگ با یک دیگر در منطقه ی«توگریگن اوس»پیدا شده است که گمان می رود یک طوفان شن ناگهانی این دو جانور را غافل گیر ساخته باشد.ولوسیراپتور، یک شکارچی محسوب می شده که با استفاده از هشتاد دندان بسیار تیز و چنگال های داس مانند پایش،قربانیان خود را تکه تکه می کرده است.ولوسیراپتور و خویشاوندان آن نظیر دینونیکوس بزرگ تر،احتمالا به طور گروهی شکار می کردند و چهار دست و پا به پشت طعمه خود حمله می کردند.ولوسیراپتور،دایناسوری آرام و مهاجم،شکارچی چابکی درآسیای اواخر کرتاسه بود.گرچه کوچک بود،ولی با دندان های تیغ مانند تیز و چنگال های خنجر مانند تجهیز شده بود.آرواره های باریک حدود80دندان را درخود جای می دادند.پرها برای گرم نگه داشتن و نه برای مبارزه به کار می رفته است.پروتوسراتوپس فاقد هرگونه وسیله حفاظتی بود.جثه کوچک،آن را طعمه دلخواهی برای تعدادی از گوشت خواران مانند«ولوسیراپتور»کرده بود.این دایناسور متعلق به خانواده«سراتوپسیان ها»(صورت شاخ دار)به صورت گروهی می زیسته و از گیاهان تغذیه می کرده است.سرعت حرکت پروتوسراتوپس بسیار آهسته تخمنین زده می شود،اما شاید مانند دیگر سراتوپسیان ها قادر بوده برای فرار از خطر،درمدت زمان کوتاه با سرعتی برابر با 25 کیلومتر در ساعت نیز بدود.پروتوسراتوپس هادر بیابان«گوبی»در آسیا همانگونه که گوسفندان امروزی می چرند،می چریدند.در واقع آن ها به اندازه گوسفند بودند.مانند همه ی دایناسور های شاخ دار،پروتوسراتوپس ها،پوزه ای طوطی مانند داشتند.